عفونت ادراری در خانم‌های باردار

عفونت ادراری در خانمهای باردار

عفونت ادراری در خانم‌های باردار (Urinary Tract Infection in Pregnancy) نسبتاً شایع است و معمولاً مثانه را گرفتار میکند. عفونت ادراری (Urinary Tract Infection = UTI) تا موقعی که محدود به مثانه و مجرای ادرار است، مشکل جدی ایجاد نمیکند ولی اگر به طرف کلیهها گسترش پیدا کند، سبب مشکلات جدی میشود.

در خانمهای حامله به علت تغییرات هورمونی و آناتومیک هم میزان عفونت ادراری زیاد میشود و هم احتمال اینکه عفونت ادراری به طرف کلیه‌ها گسترش پیدا کند، بیشتر میشود.
بنابراین تمام خانمهای حامله باید در اولین ویزیت بعد از حاملگی از نظر وجود عفونت ادراری بررسی شوند و هر نوع عفونت باید به طور کامل درمان شود. به خاطر داشته باشید که بسیاری از موارد عفونتهای ادراری محدود به مثانه بدون علامت هستند.
عفونت دستگاه ادراری عبارت از عفونت در سیستم ادراری است. سیستم ادراری از موارد زیر تشکیل شده است: کلیهها، حالب، مثانه و مجرای ادرار. بیشتر عفونتها در مجرای ادرار و مثانه اتفاق میافتند. عفونت ادراری (UTI) میتواند از مثانه به طرف بالا رفته و سبب گرفتاری کلیهها شود.


چه عواملی سبب عفونت ادراری می‌شوند؟

علت عفونت ادراری اکثراً باکتریها هستند. در حالی که به طور طبیعی باکتریها در پوست، رودهها و مدفوع وجود دارند ولی آنها در شرایط عادی داخل ادرار دیده نمیشوند. وقتی باکتری از یکی از منابع فوق وارد سیستم ادراری میشود، در آنجا تکثیر پیدا کرده و سبب عفونت ادراری می‌شود.

بعضی از مواردی که سبب ورود و تکثیر باکتریها به سیستم ادراری میشوند، عبارتند از:

ـ فشرده شدن حالبها توسط رحم بزرگ شده و ایجاد انسداد نسبی در آنها

ـ  رابطه زناشوئی

ـ سوندها یا کاتترهای ادراری

ـ آلوده شدن واژن به مدفوع

آیا خانم‌های حامله بیشتر مبتلا به عفونت ادراری می‌شوند؟

هر فردی میتواند مبتلا به عفونت ادراری شود ولی در خانمها به ویژه خانمهای حامله بسیار شایعتر است. در خانمهای حامله هورمونها سبب تغییراتی در سیستم ادراری میشوند که آن را مستعد ابتلا به عفونت ادراری میکند. هورمون پروژسترون سبب اتساع حالبها شده و عضلات حالب را شل میکند و این سبب کندی تخلیه ادرار توسط حالبها میشود و علاوه بر آن رحم بزرگ شده، به حالبها فشار آورده و تخلیه ادرار را بیشتر با مشکل مواجه میکند. دیگر اینکه ادرار خانمهای حامله کمتر اسیدی بوده و حاوی قند زیادتری است و هر دو عامل مزبور سبب افزایش استعداد به عفونت ادراری میشوند. در ضمن رحم بزرگ شده به مثانه نیز فشار وارد کرده و از خالی شدن کامل آن جلوگیری میکند و هر موقع ادرار در مثانه باقی بماند، باکتریها در آن تکثیر پیدا کرده و سبب عفونت ادراری میشوند.

علائم عفونت ادراری عبارتند از:

ـ تکرر ادرار و احساس نیاز فوری به ادرار کردن
ـ مشکل در ادرار کردن
ـ احساس سوزش هنگام ادرار کردن
ـ احساس درد در قسمت تحتانی شکم و کمر
ـ ادرار کدر و بد بو

وقتی عفونت کلیه ها را گرفتار سازد، خانم حامله باید در بیمارستان بستری شود، علائم عفونت کلیه عبارتند از:

ـ تب و لرز و تعریق
ـ درد و حساسیت پهلو
ـ تهوع و استفراغ
اگر خانم حاملهای در کشت ادرار دارای عفونت باشد ولی هیچگونه علامتی نداشته باشد، به آن عفونت ادراری بدون علامت میگویند که باید حتماً درمان شود. عفونت ادراری بدون علامت سبب زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم میشود. اگر این نوع عفونت ادراری درمان نشود، شانس ابتلا به عفونت کلیه خیلی زیاد و حدود ۴۰ درصد است.

آیا عفونت ادراری در خانم حامله می تواند سبب مشکلات جدی گردد؟

اگر مراقبت و درمان صحیح انجام شود، به ندرت مشکلات جدی پیش میآیند. اکثر عفونتها محدود به مجرای ادرار و مثانه هستند ولی بعضاً این عفونت کلیهها را گرفتار کرده و سبب مشکلات جدی میشود.

عفونت دستگاه ادراری چگونه درمان می‌شود؟

درمان با آنتی بیوتیکها است که باید طبق نظر پزشک دارو دریافت شود. علائم معمولاً ظرف ۳ روز از بین میروند ولی درمان را نباید قطع کرد. مسأله مهم نوع آنتی بیوتیک تجویزی است، چون خانمهای حامله نیازمند داروهایی هستند که موجب آسیب به جنین نشوند.

چگونه می‌توان از ابتلا به عفونت ادراری پیشگیری کرد؟

ـ حداقل ۸ لیوان آب در روز مصرف کنید.
ـ هنگام استفاده از دستشویی، خود را از جلو به عقب تمیز کنید، نه از عقب به جلو.
ـ قبل و بعد از رابطه زناشویی مثانه خود را خالی کنید.
ـ اگر هنگام نزدیکی از ژلهای مرطوبکننده استفاده میکنید، از نوعی استفاده کنید که محلول در آب است.
ـ هیچ وقت از دوش واژینال استفاده نکنید.
ـ از مواد خوشبوکننده، اسپریها، مواد شوینده تبلیغاتی و صابونهای قوی استفاده نکنید.
ـ اگر از پد استفده میکنید، آن را مرتب عوض کنید.
ـ قبل از رابطه زناشویی دستگاه تناسلی را با آب گرم بشویید.
ـ لباس زیر نخی استفاده کنید.
ـ در حمام به جای استفاده از وان از دوش استفاده کنید.
ـ از پوشیدن لباس زیر و شلوار تنگ اجتناب کنید.
اگر خانمی قبل از حاملگی دارای مشکلی است که سبب عفونت ادراری مکرر در وی میشود، مثل برگشت ادراری، باید قبل از حامله شدن مشکل مزبور برطرف شده و حداقل شش ماه از آخرین عفونت ادراری وی گذشته باشد.

شما می‌توانید مقاله عفونت ادراری در کودکان را نیز مطالعه فرمایید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *