نحوه واکنش والدین به هیجانات منفی

هیجانات منفی

واکنش‌های والدین در برابر هیجانات منفی کودکان، به ویژه تاثیر زیادی در رشد تنظیم هیجان دارد. والدینی که با تنبیه واکنش نشان می دهند یا ابراز هیجانی فرزندانشان را به حداقل می رسانند، فرزندان آنها شایستگی هیجانی پایینی خواهند داشت. این تاثیر به ویژه برای کودکانی که رفتار تندی دارند و تجربه های هیجانی آنها شدید است، آسیب زننده است. تنبیه یا به حداقل رساندن ابرازهای هیجانی کودک، منجر به شایستگی اجتماعی ضعیف می شود و عملکرد کودک را در آینده و بزرگسالی به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.

وقتی کودکان شکست می خورند، گفتگوی متعاقب آن با والدین می تواند تاثیر هیجانی منفی داشته باشد. وقتی که مادران در برابر کودکشان، خشم را ابراز می کنند و در طول زمان به آنها بازخورد منفی می‌دهند، پاسخ های والدین در ترکیب با واکنش کودکان به تجربه منفی، آنها را در برابر افسردگی آسیب پذیر می کند، این رفتار والدین می تواند منجر به این امر گردد .

وقتی که والدین برای تنظیم هیجان در درون منزل و پاسخ مثبت به فرزندان، سخت تلاش می کنند، و در مقابل رفتار فرزند خود واکنش هیجانی مناسبی( به عنوان مثال تحسین کلامی) انجام می دهند  پیامدهای رشدی کودکانشان مثبت خواهد بود. والدینی که از احساسات منفی کودکانشان آگاهی دارند، به آنها کمک می کنند تا این احساسات را تحمل کنند و به آنها در زمینۀ حل مشکل آموزش می دهند و این کار به کودکانشان کمک می کند تا مهارت های مهمی را که برای تنظیم هیجان نیاز است، رشد دهند. برای نمونه والدین می دانند که در صورت طرد کودک توسط همسالان خشم و غم یک واکنش طبیعی است آنها ردحین اینکه این امر را می پدیرند به کودک خود راهکار هایی ارائه می دهد تا این مشکل خود را حل نماید به عنئام مقال گشتن به دنیال همبازی دیگر.

وقتی که والدین به جای اینکه کودکانشان را با نادیده گرفتن یا توجه گردانی تنبیه کنند، هر دوی هیجانات مثبت و منفی آنها را بپذیرند و در مورد این هیجانات با کودک صحبت کنند، درک و تنظیم این هیجانات برای کودک تسهیل می شود و این امر می تواند در موفقیت آتی کودک نقش بسیار مهمی داشته باشد.

والدین باید به این جریان آگاه باشند که واکنش منفی در برابر هیجانات کودک سبب می گردد کودکان هیجامات منفی زیادی را تجربه نمایند و حتی هیجانات خود را از والدین مخفی نگاه دارند.

نکاتی برای والدین در ارتباط با نحوه واکنش به هیجانات منفی

والدین باید هنگامی که کودک آنها از چیزی رنچیده است و تحریک پذیری بالایی دارد با کودک رفتار صمیمانه داشته باشند و کمک نمایند کودک خود را آرام سازد و به او پیشنهاداتی ارائه دهند

والدین باید در هنگامی که کودک دچار هیجانات بسیار شدید شده است و رفتار های چون لگد پرانی و فریاد زدن انجام می دهد ار دید کودک دور شوند  البته والدین باید از لحاظ امنیت کودک اطمینان خاطر داشته باشند و مطمئن باشد که در اتاق یا هر مکان دیگری وسیله آسیب رسان به کودک وجود ندارد.

والدین باید در مواجحه با گله و شکایت کودک . پافشاری او بر یک امر به کودک فرصت دهند و ک.ئک رت ترغیب نمایند که در مورد مشکل خود صحبت نماید.

والدین باید همواره حامی کودک باشند و در مواقع ای که کودک حالات و هیجاناتی چون احساس گناه و شرم  را تجربه کرد به کودک دلداری دهد

والدین به هیچ وجه نباید در مواجح با حالات هیجانی منفی کودک رفتار های تندی داشته باشند والدین باید از این جربان آگاه باشند که هیجانات منفی بخشی جدایی نا پذیر از هر انسان است و ممکن است کودکان به علت عدم آگاهی کامل ممکن است این رفتار را به شکل نا مناسب انجام دهند و این وظیفه والدین است که با بردباری توانایی تنظیم درست هیجانات را در کودک ایجاد نمایند.

منبع:

مک لم، گایل(1390) تنظیم هیجان کودکان( نرجمه احمد کیانی) انتشارات ازجمند

کاتمن، جان(1393) پرورش هوش هیجانی در کودکان(ترجمه حمید رضا بلوچ) انتشارات رشد

پوپ، آلیس، (1391) افزایش احترام به خود در کودکان( ترجمه پریسا تجلی) انتشارات رشد

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *