اختلال رفتاری جواب ندادن کودک !

جواب ندادن کودک

تا به حال برایتان پیش آمده که سر میز شام هستید و هر چه کودکتان را صدا می ­زنید پاسخگوی شما نیست. در لحظه جواب ندادن کودک ، شما به عنوان پدر و مادر چه عکس العملی نشان می­ دهید.جواب ندادن کودکتان چندین علت دارد یا سبک فرزند پروری شما اشتباه است یا  فرزندتان دچارخشم درونی، اضطراب ،تنش خانوادگی شده است. در این مقاله راهکارهایی به شما پیشنهاد می­ کنیم تا مشکل شما به حداقل ممکن کاهش یابد.

راهکارهایی برای اختلال رفتاری جواب ندادن کودک

  • به مقدار تاخیر کودک در پاسخگویی شما می­ توانید به همان مقدار از موارد مورد علاقه اش بکاهید. به عنوان مثال: اگر برای خوردن غذا 10 دقیقه دیر کرد شما هم ده دقیقه از بازی مورد علاقه اش را کم کنید.
  • فرض کنیم که او همیشه سر میز غذا دیر می ­آید. باید سر وقت، شام را شروع کنید و بعد بگذارید تک و تنها شام بخورد.
  • با هر بار تاخیر که داشت کاری که مورد علاقه اش نیست را به همان مقدار انجام دهد. به عنوان مثال: هر دقیقه ای که دیر آمد، باید آن را با انجام کار منزلی که معمولا مسئول آن نیست، جبران کند.
  • همان طور که ما بزرگترها قبل از رفتن به مهمانی یا گردش نیاز داریم خود را آماده کنیم، فرزندان ما هم نیاز دارند که آماده شوند. البته نیاز آن ها با نیاز ما اندکی تفاوت دارد. پس بهتر است زمان رفتن به مهمانی یا گردش را یک ساعت قبل از حرکت به کودک یادآورشویم تا بتواند با کمک بزرگترها آماده شود. متاسفانه بعضی از والدین کمی قبل از حرکت به کودک می گویند آماده شود و این کار باعث لجبازی و مخالفت او می شود. چون دایم به او تذکر می دهیم که زود باش، سریع تر، دیر شد و… به جای این که سرعت کودک را برای آماده شدن بیشتر کنیم، ‌ باعث می شویم که مخالفت کند.
  • انتظاراتتان با اجرای کودک تناسب داشته باشد به عنوان مثال انتظار نداشته باشید که 5دقیقه قبل از آنکه برنامه تلویزیونی مورد علاقه اش تمام شود به رختخواب برود.
  • وقتی پدر و مادر احساس می‏کنند اوضاع وخیم شده است، باید به دنبال روش‏های درمانی باشند. قرار نیست به رفتار بد کودک پاداش بدهید بلکه باید در رابطه خودتان با او تجدید نظر کنید. دنیا را از دریچه چشمان کودک خود ببینید.
  • لازم است برای نظر کودک احترام قائل شویم. از طرفی والدین خود باید از نظر شخصیتی و روانی ثبات داشته باشند تا بتوانند به کودک خود کمک کنند. والدین باید یاد بگیرند شنونده خوبی باشند و به کودک فرصت حرف زدن و تخلیه هیجان بدهند تا بتواند تخیلات، احساسات، تفکرات و هیجانات خود را بروز دهد.

نتیجه گیری: یادتان باشد درخواست‏های شما از کودک باید منطقی باشند. کودکان لجباز احساس می‏ کنند، یکی باید برنده شود و دیگری باید ببازد. برای چنین موقعیتی، طرز فکر برنده – برنده، بهترین راه‌حل است. به نیازها و خواسته‏ های کودک پاسخ دهید. والدین باید به لجبازی‌های کودکان برای مثال هنگام امتناع از خوردن یک نوع غذا، انجام ندادن برخی امور روزمره مانند تعویض لباس یا نظافت شخصی و… احترام بگذارند و در صورت ضرورت به جای برخورد قاطع و احتمالا ً مقابله به مثل کودک را متقاعد کنند، ناز او را بکشند، دلیلش را برای امتناع جویا شوند، اگر مشکلی هست برطرف کنند و در نهایت از موقعیتی که کودک در آن به لجبازی می‌پردازد برای ایجاد ارتباط عاطفی و کلامی قوی‌تر با وی استفاده کنند.

منبع:

قائمی امیری، علی.(1390).خانواده و دشواریهای رفتاری کودکان. انتشارات انجمن اولیاء و مربیان.

گاربر،استفن.گاربر،ماریان دانیلز.فریدمن اسپیزمن،روبین .(1394). چگونه با کودکم رفتار کنم؟ (مترجمان شاهین خزعلی،هومن حسینی نیک،احمد شریف تبریزی) . تهران: انتشارات مروارید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *